De prachtige kinderen van juf Kiet

Bijgewerkt op 21 juni 2017

Een ode aan de kinderen van juf Kiet, zo zou je de film “De kinderen van juf Kiet” kunnen noemen. Prachtig gefilmd op “kindhoogte” laat de documentaire vooral kinderen zien zoals je ze niet vaak zult zien. Ook niet als juf, zelfs niet als je juf Kiet bent. Omdat er zoveel aan kinderen te zien is en omdat je geen jaar de tijd hebt om onopvallend toeschouwer te zijn.

liedjeoverjufKiet.jpg
Haya zingt een zelfgemaakt liedje over de juf

De film is te bekijken op de website van de publieke omroep.

Onder “Meer informatie” video’s en verwijzingen naar informatie over de film, interviews, recensies en opinieartikelen.

Meer informatie

Video

Voorfilmpje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voorfilmpje, Engels ondertiteld

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(Ook op YouTube)

Voorfilmpje 2

 

 

 

 

 

 

 

Interview with Petra Lataster-Czisch and Peter Lataster

Video van het IDFA-festival:

 

 

 

 

 

TheRoad to IDFA – Peter & Petra Lataster – De kinderen van juf Kiet

Interview VPRO met Peter en Petra Lataster:

(Ook op Uitzending Gemist van NPO)

Premiere ‘De kinderen van Juf Kiet’ Tuschinski Amsterdam

Reportage door Dick Jansen van de school van juf Kiet waarin de kinderen naar Amsterdam gaan voor de première van de film:

Tijd voor MAX over De kinderen van Juf Kiet

Met juf Kiet, de filmmakers en een van de leeringen:

 

Succes voor film over Nederlandse juf Kiet

Reportage Jeugdjournaal:

(Of via de website van het Jeugdjournaal.)

Juf Kiet over haar vluchtelingenklasje

Reportage Omroep Brabant

De Ochtend van 4

Radioreportage met interview Kiet Engels

Websites en interviews

De kinderen van juf Kiet

Website met info over de film met o.a. regisseurs Petra & Peter Lataster over de film:

De kinderen van juf Kiet is een liefdesverklaring aan een geweldige juf en haar leerlingen.

“De kinderen dragen de film”

Interview van De Filmkrant met de makers:

Die kinderen zijn zo ongelooflijk inventief, stoer, grappig, brutaal en leuk. Het was een en al plezier met hen en Kiet te filmen.

En misschien komt er een vervolg:

Aan het eind van het interview laten Petra en Peter zich ontvallen dat ze al aan de slag zijn met nog ongebruikte opnamen. Leanne en Branche keren daarin weer terug.

Lataster films

Website met info over de documentairemakers Peter en Petra Lataster.

peter-petra-lataster-czisch-small-1-768x512

IDFA

Informatie, foto’s over de film op de website van dit festival.

Zij belichaamt ‘Wir schaffen das’

Artikel NRC:

Lataster: „We waren voortdurend op zoek naar kleine interacties, zoals Haya en Branche die elkaar niet kunnen verstaan, maar toch iets moois met elkaar hebben.”

Juf Kiet: ik ga niks uit de weg

Interview Nieuwsuur met videoreportage:

“Wat ik belangrijk vind aan de film is dat deze kinderen weleens positief in het nieuws mogen komen. We kennen allemaal de negatieve berichtgeving”, zegt juf Kiet, die in het dagelijkse leven Kiet Engels heet.

(of alleen video via NPO of NOS)

de_kinderen_van_juf_kiet_10000263_st_1_s-high.jpg

Recensies

Ga er maar aan staan, als leerling, als juf

De Groene Amsterdammer, 15 juni 2017:

Twee uur lang alleen maar een camera die niet meer dan vijf, zes van de kinderen aandachtig volgt tijdens schooltijd.

Over het vak van leerkracht:

Het is een prachtig en enorm belangrijk beroep en het wordt minder en minder op waarde geschat, materieel en immaterieel. Om niet te zeggen: het wordt geminacht. Een cultuur die zo slordig en denigrerend met leraren omgaat, diskwalificeert zichzelf. En krijgt vroeg of laat een hoge rekening.

Vrienden in een vreemd land

De Filmkrant:

De kinderen van juf Kiet is alles wat het moet zijn: een prachtig, filmisch document van een nauwkeurig geobserveerde verandering in het leven van nog hele kleine mensen die vaak veel te grote dingen hebben meegemaakt.

Hartveroverende documentaire

De Telegraaf:

De kinderen van Juf Kiet grijpt aan door z’n schijnbare eenvoud, door de manier waarop bepaalde leerlingen een onbedoeld doorkijkje bieden naar hun bewogen verleden, maar ook door hun veerkracht, hun grapjes, hun rebelsheid en hun hang naar verbinding. Haya, Leanne, Jorj en Branch en al die anderen veroveren daarmee onherroepelijk een plekje in je hart. Samen met hun geweldige juf.

De kinderen van juf Kiet is parel van een documentaire

De Volkskrant:

Een parel van een documentaire: subtiel maar krachtig en met een feilloos gevoel voor wat er in hoofden van gevluchte kinderen kan omgaan.

Ontroerend […] met geboren filmsterretjes als de expressieve Leanne en de grapjas Jorj.

Een klas als veilige oase

NRC:

Kinderen zijn de beste acteurs. Laat de camera maar draaien: er gebeurt altijd iets spannends.

De kinderen van juf Kiet (2016)

Cinemagazine:

Verplichte kost voor pabo-studenten.

Juf Kiet laat in het klein zien hoe het in het groot zou moeten (via Blendle)

Trouw:

Heel mooie kinderportretten zijn het, omdat de kinderen als volwaardige mensen worden neergezet: geestig, slim en lief maar ook kwetsbaar met al hun angsten en onzekerheden.

Miss Kiet’s Children review – poignant study of refugees’ school life

The Guardian:

The personalities involved are tremendous.

MV5BNzcyYjg0OGQtNTcyNi00ODU4LTgxYWItZmY4NDdhNjUwNTJkXkEyXkFqcGdeQXVyMjIyNzkwMzA@._V1_SY1000_SX1500_AL_.jpg

Opinieartikelen

‘Echt niet alles is oké in de klas van juf Kiet’

Opinieartikel docent Inge Spaanders in Het Parool:

Juf Kiet werkt keihard en als docent bewonder ik dat. Wat een energie. Altijd in gesprek, aan het redden, redderen, uitleggen en oplossen. Zelfs in de pauzes zorgt ze ervoor dat alle kinderen speelmaatjes hebben. The show must go on. Geen moment is er rust.

En daar gaat het wat mij betreft mis. Ik gun de klas en de juf rust. Rust en stilte, waarin aandacht is voor elkaar, waarin echt contact wordt gemaakt. Waar gehuild mag worden zonder reden, zonder instant oplossing, zonder, zoals hier, een reprimande voor de tranen te krijgen.

Een stilte waarin medemenselijkheid en echte verbondenheid ontstaat. Waardoor deze kinderen gaan voelen dat leren en groeien meer is dan stickers verdienen door opdrachten foutloos te maken.

Over opvoeden, juf Kiet en je eigen opinie: ‘Emotie, gesprek en…. op tijd je mond kunnen houden’

Opinieartikel Rob van der Poel op Hetkind.org:

Natuurlijk, juf Kiet doet haar best, dit is wat ze (nu) kan en laat zien. Maar is dit het voorbeeld dat we willen geven en laten zien? Kinderen die leren gehoorzamen, hun eigen verdriet weg te stoppen en beloond worden als ze het precies volgens opdracht hebben gedaan?

Juf Kiet is goud waard

Opinieartikel Mark Weghorst, Ouders&onderwijs:

Kinderen leren alleen als ze zich veilig voelen. Dat lijkt me een onomstreden wetmatigheid. Door kinderen los te registreren van hun context mist de film die veiligheid. Waar halen ze deze veiligheid? Je ziet ze worstelen met deze vragen: ze zoeken houvast bij elkaar en uiteindelijk gaan ze allemaal voor de bijl voor de complimenten, de stickers en de aanmoedigingen van juf Kiet.

Juf Kiet is ondertussen, ondanks de vragen die ik stel bij haar (pedagogisch) handelen, goud waard. Ze is de juf die je wenst voor je kinderen en het is de juf die je toewenst dat ze met collega’s naar haar handelen kan kijken.

Over de praktijk van Juf Kiet: ‘En dit vinden we goed in het land van Theo Thijssens De Gelukkige Klas?’

Opinieartikel docent Rob Bekker op Hetkind.org:

De filmers zeggen: “een goede pedagoog herken je aan de kinderen”. Wat we in de docu zien is: dat de juf aan de kinderen leert om te zeggen ‘stop, hou op’. Als Leanne dat niet heeft gezegd meent Haya dat ze dus door kan gaan met het negeren van Leannes non-verbale signalen dat ze iets niet wil. Bij de kinderen van deze pedagoog vindt geen transfer van waarden plaats, er is wel een echo van de normen die de juf die hun klas ‘bestiert’ hen inprent, voorzegt en laat nadreunen.

De kinderen van Juf Kiet: een documentaire vol verwachting en – na twee uur – met heel veel (pedagogische) vragen…

Opinieartikel van kleuterjuf Karin Donkers, Hetkind.org:

Na bijna twee uur zet ik mijn pc uit en merk dat ik wezenloos voor me uit zit te kijken.
En dat is meestal niet iets wat mij snel overkomt. Deze film roept bij mij zoveel vragen op. Ik wil nu eigenlijk het liefst samen met juf Kiet de documentaire nog eens bekijken. Gewoon om te zien wat het met haar doet. Wat zij zelf ziet en hoort.

Ziet zij de reactie van haar leerlingen op hetgeen ze zegt en doet?
Waarom moeten haar leerlingen de afspraken klassikaal opdreunen?
Waarom maakt ze de keuzes die ze maakt?
Wat is er voorafgegaan, waardoor zij gebruikmaakt van een beloningssysteem?

Juffen van weleer, dat hebben jullie me geleerd: niemand verdient het een ‘aanhangsel’ te zijn

Opinieartikel van Vlaamse kleuterjuf Kris van den Broeck op Hetkind.org:

Aan de documentaire ‘De kinderen van juf Kiet’, hield de Vlaamse kleuterjuf Kris van den Broeck een ongemakkelijk gevoel over. Het herinnert haar aan haar eigen schooltijd. Aan hoe zij anders was door haar dialectspraak dan de meeste kinderen en als een ‘aanhangsel’ behandeld werd. Dat zou ze later – zelf voor de klas – anders gaan doen. Haar kritische blog: ‘Wie had het over onveiligheid?’

Ik had een kind van Juf Kiet kunnen zijn

Opinieartikel Ayibala, Cineville:

De film toont een constante zoektocht naar veiligheid, naar geborgenheid. Een verlangen om aan te raken en aangeraakt te worden, en niet weten hoe het moet. Dat altijd naar je ouders willen, de enigen die jouw taal begrijpen, de mensen die je beschermen. Het niet kunnen uiten van jezelf.

leanneindekinderenvanjufkiet