“Jouw kindbeeld bepaalt de sociaal-emotionele omgeving van een kind”

on

Leven en leren met kinderenLeven en leren met kinderen is de veelzeggende titel van het boek dat geschreven is door Deb Curtis en Margie Carter en vertaald door Annet Weterings, vanuit de inspiratie van de Reggio Emilia-pedagogiek. De auteurs geven in het boek tips over de inrichting van de groepsruimte vanuit het idee, dat de omgeving zeer bepalend is voor de ontwikkeling van het kind. De schrijvers gaan er vanuit dat een kind een natuurlijke drijfveer heeft om de wereld om zich heen te begrijpen en daarvoor beschikt over een eigen ontwikkelingskracht:

Belangrijke taken voor de pedagogisch medewerkers kindercentra is het oproepen van verwondering, het prikkelen van de nieuwsgierigheid, het creëren van een omgeving waarin genoeg te zien en te ontdekken valt, en de kinderen daarbij te begeleiden (1).

De schrijvers dagen je uit om niet uit te gaan van de minimum eisen bij het inrichten van je omgeving, maar om uit te gaan van je dromen en die van de kinderen:

In kindercentra krijgen schema’s en programma’s vaak te veel nadruk. Dat komt omdat ze te streng worden toegepast, zonder dat er weloverwogen en op een creatieve manier over wordt nagedacht. Een programma is vaak gebaseerd op minimumeisen en niet op dromen: zowel de dromen van onszelf als van het kind.

De omgeving zien als belangrijk opvoedkundig gegeven, betekent dat je verder moet kijken dan alleen de inrichting van een lokaal. Het gaat om wat je belangrijk vindt. Welke waarden wil je laten zien in een leeromgeving? Hoe laat je een kind een fysieke, sociale omgeving zien waarin je zowel het kind als zijn familie in hun eigenheid respecteert (2).

De schrijvers poneren ook een paar stellingen. Drie ervan zijn:

Je komt niet ver als je er niet van bewust bent WAAROM je iets doet en welke waarden van jezelf en je organisatie je wilt laten zien. Het gaat dan niet alleen materialen en inrichting, maar ook om het onder de loep nemen van je dagelijkse routines, hoe je je tijd indeelt en gebruikt, om structuur in je werk, om manieren van communiceren en om het leggen en onderhouden van kwalitatief fijne relaties.

Jouw kindbeeld bepaalt de sociaal-emotionele omgeving van een kind. Het is de grondslag van je werk.

Neem de beelden die kinderen van de wereld hebben serieus. Laat ze hun gevoelens daarover uiten en respecteer die. Onthoud dat emotionele intelligentie voorafgaat aan cognitieve intelligentie.  Leven en leren, je ergens mee verbonden voelen, spelen, het loopt allemaal in elkaar over (3).

Over het prikkelen en uitnodigen van kinderen zeggen de schrijvers:

Als je gelooft dat kinderen nieuwsgierig en bekwaam zijn, en dat ze heel graag relaties willen aangaan en willen leren, zul je je niet meer bezig willen houden met dure curricula of leermaterialen die gericht zijn op het behalen van resultaten of testen. In plaats daarvan zul je bij het rondkijken naar nieuwe materialen die je kinderen kunt bieden, afgaan op je eigen kennis van de ontwikkeling van kinderen, op je liefste herinneringen uit je eigen kindertijd en op je eigen creatieve oog! (4)

Het is jammer dat we hier niet een paar foto’s kunnen “citeren” want de vele foto’s in het boek spreken van een bewondering voor kinderen en maken bovenstaande citaten bijna overbodig.

(1) bladzijde 9
(2) bladzijde15
(3) bladzijde 16
(4) bladzijde 128

koppelingKoppelingen

Leven en leren met kinderen; De groepsruimte als pedagoog.

 

 

genius